nereden başlasam da biraz kendimi anlatsam..

Nereden başlasam nasıl anlatsam..
Hımmm..
Şöyle ki;
29 yaşındayım.
İş hayatıma iletişim sektöründe başladım. Evlenince kurumsal hayatı bıraktım. Kendi işimin patronu oldum.
6 aylık evliyim. yani ne taraftan tutarsanız yeni bir başlangıçtayım.
bu blog neden alındı diye soracak olursanız ise; ne biliim işte, ucunun tam olarak nereye gideceğini çok da düşünmeden bir şeyler yaziim istedim.
evli arkadaşlar bilir.. evlilik özellikle yeni bir aileye girip uyum sağlamaya çalışmak esasından ötürü zorlayıcıdır. Her ne kadar dünyanın en bal kayınvalidesi ve de dünyada beni en çok sevebilecek kayınbabasına rastlamış olsam da, evlilik denen kurum anne ve babadan daha fazla bileşenden meydana geliyor ve de ana faktörler iyi gitse de bazen ıvır zıvır yerlerden error verebiliyorsunuz.

İlk intiba olarak yeni evli dertli gibi anlaşılsa da yazdıklarım siz bana bakmayın, hakkaten mutlu ve huzurlu bir aile kurduk kendimize. ben ve sevgilim..

yaklaşık 2senedir çıkıyorduk evlendiğimizde. ben ilişkimizin 6. ayında her haftasonu hah işte şimdi teklif gelecek diye beklerken beklentimin başladığı yerden tam 1 sene sonra nihayet o güzel soru geldi; "Benimle evlenir misin?????" Tabikisi de cevap bol gözyaşlı bir evet oldu.
Bu kısma küçük bir yıldız koyalım ki unutmayayım daha sonra bu hikayeyi uzuun uzuuun hakkıyla anlatiim..

Kendimi tanıtırken başka nelerden bahsedebilirim? hmmm..
Aslen insanı sıcak havası sıcak bir memleketten geliyorum. 18ime bastığımda İstanbula üniversiteye geldim. Ablam zaten istanbulda okuduğu için o esnada benim de tüm tercih listem tahmin edebileceğiniz gibi istanbuldaki okullardan oluşuyordu.
o dönemde iyi puanla bilgi üniversitesini 1.likle kazandım, 4 sene ÖSYM bursuyla okudum. her ay da maaşı cabası :) ilk maaşımla pembe nike ayakkabılar almıştım Allahım o ne güzellikti! En son lime lime olduğunda yine de çöpe atamayıp kapının önüne bırakmıştım belki birisi bulur da kullanır diye.. neyse detayları şimdilik geçelim..

toparlayacak olursak;
kendi halinde aklı selim sayılabilecek bir insanım..
ama işte bazen o kadar da aklı selim olmak istemeyebiliyorum. rahat rahat kendimi ifade etmek bi şey dicem deyip devamında vitesi boşa alıp yokuş aşağı gitmek istiyorum.

yeni günlüğümün bu ilk sayfasını benimle paylaşan herkese teşekkürler,
görüşmek üzere...

sevgiler..